سیمین ساق، بانک شعر پارسی

از رباعی بیت آخر می زند ناخن به دل

خط پشت لب به چشم ما ز ابرو خوشترست

از هجوم شوق بی روی تو در هر جاکه بود

دود آه اظهار از هر تار مژگان کرد شمع

از رگ جان بود به من اقرب

نیست دور از برم نه روز و نه شب

از عملداران به قدر ظلم می ماند اثر

عاملی کز وی نمی ماند اثر عادلترست

از عدم مشکل نه آسان سیر امکان کرد شمع

داغ شد افروخت اشک و آه سامان کرد شمع

اگر با خوبرویان می نشینی

بساط نیک نامی درنوردی

از خیابان بهشتم خار در دل می خلد

کوچه باغ زلف را آب و هوای دیگرست

از تف بیلک شه کشور

شاه مرغان بیفکند شهپر

اگر ماهی آرد به خشکی شتاب

به جان کندن افتد چو مردم در آب

اضطراب و تپش و سوختن و داغ شدن

آنچه دارد پر پروانه همان دارد شمع

تعداد ابیات منتشر شده : 507705