سیمین ساق، بانک شعر پارسی

فرمان بازگشت به روح رمیده رفت

پروانهٔ بقا به تن محتضررسید

فلک در جوانی به کامت نگشت

تو نگذشتی از کام و دوران گذشت

فلک کاسه زانویت چون شکست

پی مومیایی مکن کفچه دست

فلک ز بهر صعود تو با رفیع مقامی

جهان برای نزول تو با وسیع فضائی

فرنگیس را در عماری نشاند

بنه برنهاد و سپه را براند

فراوان عماری بیاراستند

پس پرده خوبان بپیراستند

فکرتش فرد گرد تنها سیر

سد بیابان از او به مسلک غیر

فلک به رقص درآید ز خرمی چو برآید

ز کوی خسرویش در بسیط خاک صدائی

فقر میبارد همی زین سقف و بام

نه حلال است اندر اینجا، نه حرام

فرخ و فرخنده بادت نوبهار و روز عید

ای بقای تو بهار و قدر عید مرد و زن



تعداد ابیات منتشر شده : 292199