آدمی گرچ بر زمانه مهست

ز آدمی خام دیوِ پخته بهست

گردِ دریا ورود جیحون گرد

ماهی از تابه صید نتوان کرد

فَلَا الجُودُ یُفنِی المَالَ وَ الجَدُّ مُقبِلٌ

وَ لَا البُخلُ یُبقِی المَالَ وَ الجَدُّ مُدبِرُ

کوست بی رنگ و خامه و پرگار

نعمت و شکرگوی و شکرگزار

شکر گوی از پی زیادت را

عالم الغیب و الشّهادت را

مرین راه را چون بپایان برند؟

که در منزل اوّلش جان برند

هَذَا ابنُ خَیرِ مُلُوکِ الأَرضِ قاطِبَهً

فَاِن حَسِبتَ مَقالِی مُوهِماً فَسَلِ

آنجا که رسید، اگر عنان باز کشد

خود راومر اهزار غم سود کند

گر دل ز تو اندیشهٔ بهبود کند

جان در سر اندیشهٔ خود زود کند

تَأَزَّرَ فِیهِ النَّبتُ حَتّی تَخایَلَت

رُباه وَ حَتّی مَا تَری الشّاءُ نُوَّمَا

تعداد ابیات منتشر شده : 59315