سیمین ساق، بانک شعر پارسی

سوخت چون عود مرا عشق و بران می پوشم

دامن از دود درونم نکند غمازی

سخنهای بگزیده بنویس و گوی

که ای مونس و یار بگزیده ام !

سودایی است بخت و نگویم که هر زمان

جرمی نکرده بر من صفرا کند همی

سپهدار با افسر و گرز و نای

بیامد ز بالای پرده سرای

سایهٔ دربان نگشت زحمت راهم

زانکه ز سلطان جواز یافته بودم

سیصد و سیزده پیغمبر مرسل بودند

که فرستاده به هر وقت یکی را یزدان

سیم بتول که از دورباش عصمت او

به سوی مدحت او ره نمی برد اوهام

سپهبد چو خواند ورا دوستدار

نباشد خرد با دلش سازگار

سرشک اندر آید بمژگان ز رشک

سرشکی که درمان نداند پزشک

سیلاب فراق آمد و نگذاشت که باشد

از اوحدی آن مایه که بگذاشته بودم


  • جستجوی خرد در فردوسی
  • جستجوی چاره در مولوی
  • جستجوی راح در حافظ
  • جستجوی حدیث در همه ی آثار
  • جستجوی مدح حضرت علی در همه ی آثار
  • جستجوی یکبار در عراقی
  • جستجوی باد صبا در حافظ
  • جستجوی عشق در عطار
  • جستجوی صبا در سعدی
  • جستجوی انتظار در حافظ
  • تعداد ابیات منتشر شده : 361617