سیمین ساق، بانک شعر پارسی

گونه گونه شربت و کوزه یکی

تا نماند در می غیبت شکی

گر اسقاط اضافات است منظور یقین بیدل

بس است الله الله از من الله و الی اللهش

گر به دریای عشق داری روی

همچو اینان ز خویش دست بشوی

گر خود به زلال من شدی غرق

ممکن نشدیش در میان فرق

گفت هر سو کسان به غمازی

چاره خود چگونه می سازی

گر متصور شدی با تو در آمیختن

حیف نبودی وجود در قدمت ریختن

گشت صادر دستخط شه در اصلاح امور

از قضا « عدل مظفر» گشت تاریخ صدور

گریه در دنبال باشد خنده بی وقت را

خنده زن چون گل اگر در خون شنا می بایدت

گفت عین الدوله با سلطان که الملک عقیم

عاقبت رفتند مردم سوی شه عبدالعظیم

گوئید بهر سکون و سیری

ایمان مرا دعای خیری

تعداد ابیات منتشر شده : 503494