گر از ما نه عصیان پدید آمدی

کجا عفو شاهان پدید آمدی

گرش می کشی بیش ازینش سزاست

وگر جرم بخشی طریق شماست

که شاها کمین بنده شهریار

برین آستان آمد امیدوار

بزرگان درگاه برخاستند

به پوزش زبان را بیاراستند

چو نرگس سر افکنده از شرم پیش

ز روی شهنشاه و از کار خویش

فرو آمد و رفت در بارگه

زمین را ببوسید در پیش شه

بیامد چنین تا به درگاه شاه

پذیره شدندش سراسر سپاه

گهی بود بر پشت ماهیش جای

گهی سود بر تارک ماه پای

گمان برد کان خار و خارا مگر

ز چینی حریر است و گل نرمتر

گهش مشک و عنبر ز گرد و غبار

گهش فرش و بالین ز خارا و خار

تعداد ابیات منتشر شده : 27678